Όπως κατατέθηκε στη Βουλή

Άρθρο 10: Τόκοι ομολογιακών δανείων και τόκοι που καταβάλλουν φυσικά πρόσωπα στην αλλοδαπή

Τελευταία ενημέρωση:

1. Με την παράγραφο 1 προστίθεται στην περίπτωση γ’ της παραγράφου 3 του άρθρου 12 του Κ.Φ.Ε. καινούργιο εδάφιο με βάση το οποίο, οι τράπεζες πρέπει να διενεργούν παρακράτηση φόρου με 10% στους δεδουλευμένους τόκους που προκύπτουν κατά τη μεταβίβαση ομολόγου αλλοδαπής από κάτοικο Ελλάδας.

Σημειώνεται, ότι η παρακράτηση αυτή ενεργείται και κατ’ εφαρμογή των ισχυουσών διατάξεων της παραγράφου 3 του άρθρου 12 του Κ.Φ.Ε., αλλά πλέον ορίζεται ρητά με την ευκαιρία ανάλογης ρύθμισης που γίνεται με την παράγραφο 2 και για τα ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου.

2. Με την παράγραφο 2 επιβάλλεται παρακράτηση φόρου 10% στους δεδουλευμένους τόκους όταν μεταβιβάζονται ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου ή τοκομερίδια αυτών πριν από τη λήξη του τίτλου. Η παρακράτηση θα γίνεται από τη μεσολαβούσα τράπεζα και ο φόρος θα αποδίδεται στο Δημόσιο μέσα στο πρώτο δεκαπενθήμερο του επόμενου από την παρακράτηση μήνα. Η ρύθμιση αποβλέπει στην εξάλειψη της φοροδιαφυγής που γινόταν με την (εικονική) μεταβίβαση των τίτλων σε κατοίκους αλλοδαπής πριν από τη λήξη τους, με αποτέλεσμα κατά την εξαργύρωση του τοκομεριδίου να μην ενεργείται παρακράτηση φόρου λόγω της απαλλαγής που τους παρέχεται από την παράγραφο 1 του άρθρου 31 του ν.2682/1999.

Τα ανωτέρω ισχύουν, σύμφωνα με την παράγραφο 3, για μεταβιβάσεις τίτλων που πραγματοποιούνται μετά την παρέλευση ενός μηνός από τη δημοσίευση του νόμου.

3. Με την παράγραφο 4 προβλέπεται η μη επιστροφή στις τράπεζες του   πιστωτικού υπολοίπου που προκύπτει από τις δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος οικονομικού έτους 2010 όταν αυτή αφορά σε φόρο που παρακρατήθηκε μέσα στη χρήση 2009 σε τόκους από ομόλογα, καθόσον τα εισοδήματα αυτά για τις τράπεζες είναι φορολογούμενα κατ’ ειδικό τρόπο με εξάντληση της φορολογικής υποχρέωσης. Ανάλογη ρύθμιση υπήρξε με το ν. 2819/2000 μέχρι και τη χρήση 2007 (δηλώσεις οικονομικού έτους 2008).

4. Με την παράγραφο 5 επιβάλλεται παρακράτηση φόρου στους τόκους που καταβάλλουν φυσικά πρόσωπα στην αλλοδαπή για την εξόφληση δανείων που συνάπτουν με αλλοδαπά φυσικά ή νομικά πρόσωπα, καθόσον και στην περίπτωση αυτή ο συγκεκριμένος, κάθε φορά, κάτοικος αλλοδαπής αποκτά εισόδημα από πηγή Ελλάδος. Με την παρακράτηση αυτή επέρχεται εξάντληση του αλλοδαπού δικαιούχου για τα πιο πάνω εισοδήματα. Επίσης, με τον τρόπο αυτό αντιμετωπίζονται ομοιόμορφα οι υπόψη τόκοι με τους τόκους που καταβάλλουν οι ημεδαπές εταιρείες στην αλλοδαπή. Τέλος, για την αποφυγή καταστρατηγήσεων, προβλέπεται ότι για τους εν λόγω τόκους θα έχουν εφαρμογή οι διατάξεις της παραγράφου 3 του άρθρου 25 του Κ.Φ.Ε., σύμφωνα με τις οποίες, οι τόκοι για τους οποίους οφείλεται φόρος δεν μπορεί να είναι μικρότεροι από αυτούς που προκύπτουν με βάση το ελάχιστο επιτόκιο που ισχύει κάθε φορά για τα έντοκα γραμμάτια του Δημοσίου τρίμηνης διάρκειας κατά το χρόνο σύναψης του δανείου.

Άρθρο 10: Τόκοι ομολογιακών δανείων και τόκοι που καταβάλλουν φυσικά πρόσωπα στην αλλοδαπή

1.    Στο τέλος της περίπτωσης γ’ της παραγράφου 3 του άρθρου 12 του Κ.Φ.Ε. προστίθεται εδάφιο που έχει ως εξής:
    «Οι διατάξεις της περίπτωσης αυτής εφαρμόζονται και για τους δεδουλευμένους τόκους κατά το χρόνο μεταβίβασης του ομολόγου αλλοδαπής προέλευσης ή τοκομεριδίου».

2.    α. Στην παράγραφο 8 του άρθρου 12 του Κ.Φ.Ε. και μετά το έβδομο εδάφιο προστίθενται δύο νέα εδάφια που έχουν ως εξής:
    «Σε περίπτωση μεταβίβασης του ομολόγου ή τοκομεριδίου του πριν από τη λήξη του, η μεσολαβούσα τράπεζα προβαίνει σε παρακράτηση φόρου για τους δεδουλευμένους μέχρι το χρόνο μεταβίβασης τόκους και για την απόδοση του φόρου αυτού εφαρμόζονται οι διατάξεις της παραγράφου 2 του άρθρου 60. Αν το ομόλογο ή τοκομερίδιο που μεταβιβάζεται ανήκει στην τράπεζα, υποχρεούται η ίδια να καταβάλει το φόρο που αναλογεί στους πιο πάνω δεδουλευμένους τόκους».

    β. Οι διατάξεις της παραγράφου 8 του άρθρου 12 του Κ.Φ.Ε. όπως συμπληρώθηκαν με την περίπτωση α της παραγράφου αυτής έχουν εφαρμογή για μεταβιβάσεις τίτλων που πραγματοποιούνται μετά την παρέλευση ενός μηνός από τη δημοσίευση του νόμου αυτού.

3.    Το πιστωτικό υπόλοιπο που προκύπτει από τις δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος οικονομικού έτους 2010 των τραπεζών, ανεξάρτητα με τη νομική μορφή που λειτουργούν στην Ελλάδα, δεν επιστρέφεται κατά το μέρος που οφείλεται σε φόρο που έχει παρακρατηθεί επί τόκων ομολόγων πάσης φύσεως.

4.    α. Στο άρθρο 12 του Κ.Φ.Ε. προστίθεται παράγραφος 13 που έχει ως εξής:
    «13. Στους τόκους που καταβάλλονται από φυσικά πρόσωπα στην αλλοδαπή, ανεξάρτητα αν δικαιούχος είναι φυσικό ή νομικό πρόσωπο, ενεργείται παρακράτηση φόρου με το συντελεστή της παραγράφου 1 του άρθρου 109. Ο φόρος παρακρατείται από το φυσικό πρόσωπο που τους καταβάλλει και αποστέλλεται στην αλλοδαπή το υπόλοιπο ποσό που απομένει. Για την τράπεζα που μεσολαβεί έχουν εφαρμογή οι διατάξεις του τελευταίου εδαφίου της παραγράφου 6 του άρθρου 13. Με την παρακράτηση αυτή εξαντλείται η φορολογική υποχρέωση του αλλοδαπού δικαιούχου για τα πιο πάνω εισοδήματα. Οι διατάξεις της παραγράφου 3 του άρθρου 25 έχουν εφαρμογή και για τα δάνεια που συνάπτονται μεταξύ κατοίκου Ελλάδας και αλλοδαπού πιστωτή.».

β. Οι διατάξεις της παραγράφου 13 του άρθρου 12 του Κ.Φ.Ε, όπως προστέθηκαν με την περίπτωση α της παραγράφου αυτής  έχουν εφαρμογή για τόκους που καταβάλλονται από την επομένη της δημοσίευσης του παρόντος νόμου στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
 

Οι τελευταίες αλλαγές στο άρθρο 10

Άρθρο 10 παρ. 4 (εσωτερική παρ. 13): Αντί των λέξεων «με το συντελεστή της παραγράφου 1 του άρθρου 109» τίθενται οι λέξεις «με συντελεστή σαράντα τοις εκατό (40%)»

Άρθρο 10 παρ. 4 : Στην παρ. 4 προστίθεται περίπτωση β. και αναριθμείται η υφιστάμενη περίπτωση β. σε γ. ως εξής: «β. Στο δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 2 του άρθρου 114 του Κ.Φ.Ε. αντί των λέξεων «είκοσι πέντε τοις εκατό (25%)» τίθενται οι λέξεις «σαράντα τοις εκατό (40%)»»

Άρθρο 10 παρ. 4 περ. γ. : Στην αναριθμηθείσα περίπτωση γ. της παρ. 4 αντί των λέξεων «οι διατάξεις της παραγράφου 13 του άρθρου 12 του Κ.Φ.Ε., όπως προστέθηκαν με την περίπτωση α. της παραγράφου αυτής» αντικαθίστανται από τις λέξεις «οι διατάξεις της παραγράφου 13 του άρθρου 12 και του δευτέρου εδαφίου της παραγράφου 2 του άρθρου 114 του Κ.Φ.Ε., όπως προστέθηκαν και τροποποιήθηκαν με τις περιπτώσεις α. και β. της παραγράφου αυτής.»