Ελευθεροτυπία  20 Ιουνίου 2009

Ο Φραγκίσκος Μοροζίνι και τα κανόνια του

Δόγης της Βενετίας από το 1688 έως και το 1694, ο Φραγκίσκος Μοροζίνι (1619-1694) που καταγόταν από τον διάσημο Οίκο των Μοροζίνι, συνέδεσε το όνομά του με τον βομβαρδισμό της Ακρόπολης.

Κατά την πολιορκία της Αθήνας το 1687, ο  Φ. Μοροζίν, επικεφαλής των βενετσιάνικων στρατευμάτων,  διέταξε τον βομβαρδισμό του Παρθενώνα. Οι Τούρκοι χρησιμοποιούσαν τον Ιερό Βράχο ως μπαρουταποθήκη και ο Μοροζίνι παραβλέποντας την ανεκτίμητη αξία των μνημείων έδωσε την εντολή στα πυροβόλα του που είχαν στηθεί στο Λόφο των Μουσών για τον βομβαρδισμό στις 26 Σεπτεμβρίου του 1687.

Μια "τυχαία βολή", όπως την αποκάλεσε ο ίδιος αργότερα προς την κυβέρνηση της Βενετίας, είχε ως αποτέλεσμα να ανατιναχτεί η τουρκική πυριτιδαποθήκη και, μαζί της, τμήμα του Παρθενώνα. Αυτόπτης μάρτυρας στην καταστροφή ήταν ο Σουηδός ναύαρχος Ότο Βίλχελμ Κένιγκσμαρκ, ακόλουθος του οποίου θα έγραφε λίγο αργότερο πως "η εξοχότητά του απογοητεύτηκε όταν είδε την καταστροφή αυτού του όμορφου ναού που έστεκε επί 3.000 χρόνια". Λίγες ημέρες αργότερα, στρατιώτες του Μοροζίνι, επιχείρησαν να αποκαθηλώσουν (ενδεχομένως μετά από εντολή του στρατηγού τους) τμήμα από τη δυτική πλευρά του ναού, στο οποίο απεικονίζονταν τα άλογα της Αθηνάς. Κατά τη διαδικασία και, προφανώς, λόγω κάποιων αδέξιων χειρισμών το τμήμα αποσπάστηκε και έπεσε στο έδαφος όπου και θρυμματίστηκε.

Ο λόρδος Έλγιν θα "ολοκλήρωνε" το έργο που ξεκίνησαν οι Βενετσιάνοι 110 χρόνια αργότερα.

Η έκρηξη στον Παρθενώνα το 1687 άνοιξε το δρόμο για τη λεηλασία του Ιερού Βράχου

Η έκρηξη στον Παρθενώνα το 1687 άνοιξε το δρόμο για τη λεηλασία του Ιερού Βράχου